Zonder titel , 1972-1973

Het kruismotief, dat het horizontale en het verticale verenigt, is universeel, zo stelt Dan Van Severen. Het komt in de meeste culturen voor. Hij ziet het kruis als een tegenstelling, zoals lucht en aarde, of het mannelijke en het vrouwelijke, hoogte en diepte, links en rechts. In het midden zit de kunstenaar, die in vier richtingen kan denken. Van Severen zoekt geen nieuw teken, maar beperkt zich tot de eenvoud van de horizontale en verticale lijn waaruit vierkant, ruit, ellips en cirkel kunnen groeien. Met dat universele teken wil hij ons aanzetten tot meditatie. Hij wil de oorspronkelijke eenvoud herstellen, het essentiële behouden. Het vlak wil hij niet doorbreken, geen diepte weergeven. Daarom mijdt hij ook kleur, want kleur zorgt voor een illusie van diepte. De hedendaagse samenleving is te complex voor Dan Van Severen. Er is een overvloed aan materialen en we willen ons met teveel zaken omringen. Hij verwijst ook naar de overdreven diversiteit in de hedendaagse kunst. We gaan aan iets voorbij, een harmonie gaat verloren. Maar in de geestelijke puinhoop blijft voor Van Severen de kern van het essentiële behouden. En daaraan wil hij zich wijden als een wereldlijk monnik.