Espace flamand gris , 1961

Jef Verheyen werd geboren met een oogziekte. Al van jongs af aan merkte hij dat kleur en licht hem hielpen beter te zien. Die twee elementen werden dan ook de kern van zijn kunst: hij probeerde als schilder het licht te ‘vangen’. Verheyens abstracte werk sluit aan bij de ideeën van de Zero-beweging en kunstenaars zoals Lucio Fontana en Yves Klein, met wie hij ook persoonlijk contact had. In tegenstelling tot veel moderne stromingen wilde Verheyen terug naar de oorsprong van de abstracte kunst. Opvallend is dat hij daarbij vasthield aan klassieke schildertechnieken en materialen. Begin jaren 1960 schilderde hij sobere doeken in zilver, goudbruin, grijs en zwart, zoals Espace noir (1960), Cathédrale de la lumière (1960) en Espace O (1961). Het werk Espace flamand gris, past vermoedelijk in deze reeks. Na deze periode schakelde Verheyen over op een veel feller kleurenpalet.