Les Cailloux , 1910

Lacasse realiseerde een vormentaal die zowel geometrisch als lyrisch kan worden geïnterpreteerd en die resulteerde uit de realiteit van de steengroeve te Doornik waarin hij dagelijks was en het ding-an-sich, de steen, als vertrekpunt voor zijn krijttekeningen nam. Intuïtief ging hij op zoek naar zuivere vormen die hem spontaan invielen, vertrekkend van 'zijn' visueel beeldmateriaal dat hij in zijn onmiddellijke omgeving van 'Le Pays blanc' aantrof. De fascinatie voor de steen en de steengroeven, de bloemen in zijn tuin, de hoogovens en zelfs de Schelde leverde hem genoeg elementen op tot het verwerken in vormen en kleuren die hem van binnenuit werden aangereikt. [...] Een tweede en tevens meest belangrijke lijn in het schilderkundige oeuvre van Lacasse is deze die vertrok vanuit zijn 'Cailloux' (1909-1914) waarin hij wellicht vanuit zijn opleiding bij Hourdequin structuren ging ontwikkelen die duidelijk geometrisch waren. De patronen vanuit de gelaagdheid van de stenen ontwikkeld zullen hem naar een kubistisch geïnspireerd werd voeren (1912-1916).